Vrede over Israël, jrg. 54 no. 1

Van de redactie

In jaargang 54 houden we ons bezig met de vraag ‘hoe leest gij? Wat staat in de wet geschreven? Joden en Christenen lezen, voor een deel, dezelfde bijbel: de Tenach of het Oude Testament. Toch is hun wijze van lezen heel verschillend.

Joden lezen de Tenach vanuit de Talmoed, de mondelinge overlevering die evenals de schriftelijke op de berg Sinaï door God aan Mozes geopenbaard zou zijn.

Christenen lezen de Tenach vanuit het Nieuwe Testament. Daar zegt Jezus dat alles wat over Hem geschreven staat in de wet, vervuld moet worden.

Bart Wallet voert in de Schriftstudie De rest en het geheel de spanning gelijk al op. Hij laat zien dat de ‘restgedachte’, als het over het volk van God gaat, zowel in de Tenach als in het Nieuwe Testament voorkomt. Welk deel van het volk als de ‘rest’ gezien wordt, wordt in de Tenach heel verschillend ingevuld. Ten tijde van Jezus krijgt de uitdrukking bij de kloostergemeenschap van de Essenen zelfs sektarische trekken. De Essenen als ‘de rest’, het ware volk van God. In zijn brief aan de Romeinen betrekt de apostel Paulus de ‘rest’ op het ‘geheel’. Het artikel laat zien dat de vraag ‘hoe leest gij?’ zeer gewichtig is.

Kees Jan Rodenburg stelt in zijn artikel Joodse Midrasjiem een typische joodse manier van bijbellezen aan de orde. De bekende joodse geleerde David Flusser zegt over de midrasj: het is het creatief ‘zoeken’ van inzichten aan de hand van de tekst van de bijbel, of, midrasj ‘vraagt’ naar het verband tussen de bijbel en eigentijdse ervaringen of gedachtegangen.

Het is een lijvig artikel geworden, waarin duidelijk wordt dat de vraag ‘wat staat in de wet geschreven?’ op zeer uiteenlopende manier beantwoord kan worden.

Ad Heystek vertelt in een artikel over Yad Elie over een diaconaal project dat vanuit het Centrum voor Israëlstudies in Jeruzalem tot stand is gekomen. Het gaat om het verstrekken van voedsel aan zowel Palestijnse als joodse kinderen door Yad Elie, een joodse organisatie. In dit project verstaan we als Joden en Christenen, in het bewijzen van barmhartigheid, de Schriften zeer eenduidig.