pijl omhoog

Nieuw gezicht in Jeruzalem


Vanaf 1 december is drs. Albert Groothedde MA aangesteld als de ‘representative’ van het Centrum voor Israëlstudies in Jeruzalem. Hij, zijn vrouw Martha en hun vier kinderen bereiden zich voor op het werk dat zij in Jeruzalem zullen gaan doen.


Na een interim-periode waarin ds. Rien en Pietie Vrijhof in Jeruzalem hebben gewerkt, krijgt de post van Israëlconsulent nu weer een vaste opvolger voor opnieuw een periode van zes jaar. Op 8 november werd onder grote belangstelling officieel afscheid genomen van ds. Aart en Tineke Brons, die de afgelopen zes jaar in Jeruzalem veel contacten hebben onderhouden. Op diezelfde avond werden de Grootheddes voorgesteld als hun opvolgers.

Betrokkenheid

Groothedde heeft theologie gestudeerd in Utrecht, Kampen en Apeldoorn. Ook stu­deerde hij Internationale Betrekkingen in Groningen en heeft hij ruime journalis­tieke ervaring. Hij werkte onder meer als redacteur voor het Reformatorisch Dagblad en als chefredacteur voor uitgeverij De Banier. Hij weet zich samen met zijn vrouw geroepen om de verbonden­heid met het Joodse volk gestalte te geven in woord en daad. Het is voor ons als kerken van grote betekenis dat er iemand is in Jeruzalem, die een gezicht geeft aan onze betrokken­heid op Israël. Zo krijgt het samen leven uit de belofte en in het verbond een concrete gestalte.

Bijzonder dankbaar zijn we dat de familie Groothedde al direct een visum kreeg, zodat ze zich nu in alle rust kunnen voorbereiden op de overgang naar Jeruzalem. Onder meer omdat de post van Israëlconsulent bij de vorige overgang even vacant was, heeft het destijds zeven maanden geduurd voordat ds. Brons een visum kreeg om naar Israël te vertrekken. Mede dankzij zijn goede voorbereiding en de inspanningen van ds. Vrijhof kon het visum nu voortvarend worden geregeld: menselijke inspanningen die op een bijzondere manier gezegend zijn.

Eerste ervaringen

Zelf schrijven Albert en Martha over hun eerste ervaringen:

Bij aankomst in Israël beseffen we: we zijn hier niet zomaar op vakantie. Dit wordt het land waar we hopen te gaan wonen. Een visum moet dat mogelijk maken. Bij de immigratiedienst wachten we op onze beurt. Zullen we het visum daad­werkelijk ontvangen? Gelukkig is de ambtenaar hulpvaardig. Een kwartier later is de barrière geslecht.
We toeren met z’n zessen door woonwijken, stoppen bij speeltuintjes en kopen falafel. ‘Papa, mama, ze hebben hier ook speeltuintjes!’ We kijken elkaar glim­lachend aan. Natuurlijk mag een bezoek aan de Klaagmuur niet ontbreken. Ook de kinderen beseffen het: deze plek is bijzonder. Zoon Albert (6 jaar) loopt achterste­voren weg van de muur; zo hoort het, ziet hij. Een botsing met een andere bezoeker kan ternauwernood worden voorkomen. De vragen komen later: ‘Uit welke boeken lezen de Joden eigenlijk bij de Klaagmuur?’ en ‘Waarom bewegen ze zo bij het bidden?’ De vragen raken een deel van ons toekomstige werk: luisteren naar en leren van het Joodse volk.
We wandelen door het Joodse gedeelte van de oude stad. Bij een Talmoedschool klinkt gezang door het openstaande raam. Op straat is het een gezellige drukte. De blonde koppies van onze kinderen vallen op. ‘Waar komen jullie vandaan?’ vraagt een orthodoxe Jood nieuwsgierig. Er volgt een vriendelijk gesprek. ‘Geef Heer dat we hier luisterend en lerend tot zegen mogen zijn.’

Beschikbaar

De datum van de uitzenddienst en de verhuizing zijn bij het schrijven van dit artikel nog niet vastgesteld. Vanaf het moment dat de familie Groothedde in Jeruzalem aan het werk is, zullen ook data bekend worden van de eerste tournee in Nederland, waarop u hen kunt uitnodigen voor een presentatie in uw gemeente.

dr. Michael Mulder
Verbonden jrg. 62 nr. 1 (feb. 2018)
www.kerkenisrael.nl/verbonden

verbonden